Kasım 2026'da Üre Fiyatları: Gösterge Fiyatlar, Hindistan İhalesi, Çin ve Görünüm

Kasım 2026'da üre fiyatları nerede duruyor?

Üre fiyatları Kasım ayına dar ama sağlam bir aralıkta başlıyor. İlkbahardaki sıçrama sona erdi, ancak başlıca gösterge fiyatların hiçbiri savaş öncesindeki dip seviyesine yakın değil. Şokun nasıl başladığını küresel üre kıtlığına ilişkin analizimizde ele aldık. Bu yazı ise piyasanın bugünkü durumuna odaklanıyor.

Australian Fertilizer Corporation (AFC) her hafta bir piyasa notu yayımlıyor. Kuruluş, 23 Ekim'e kadar olan haftada Orta Doğu üresini FOB bazında ton başına 430–440 $ olarak verdi ^[1]. Mısırlı üreticiler yaklaşık 535 $ FOB fiyatla satış yaptı ve bu kargoların muhtemel varış noktası Avrupa oldu ^[1]. Çin granül üresi 440 $ FOB'dan fiyatlanırken, Çin prill üresi için gösterge net geri dönüş (netback) fiyatı 345–350 $ düzeyindeydi ^[1]. AFC, piyasanın genel görünümünü "istikrarlı ile sağlam arasında" olarak nitelendirdi ^[1].

İthalatçı bölgeler daha yüksek fiyat ödüyor. AFC, Brezilya'ya teslim edilen Çin menşeli olmayan üreyi maliyet ve navlun dâhil (CFR) bazında ton başına yaklaşık 490 $ olarak hesapladı ^[1]. Nobel Trading ise Brezilya için 476–488 $ CFR aralığını bildirdi; bir hafta önce bu aralık 464–482 $ idi ^[5]. Amerika Birleşik Devletleri'nde New Orleans'ta (NOLA) Ocak teslimli mavnalar 480 $ CFR'nin üzerinde fiyatlandı. Ana alım sezonunun dışında kalındığı için orada ticaret durgun seyretti ^[1].

En ucuz arz, başlıca Hindistan'a satılan Çin prill üresidir ^[3]. AFC'ye göre granül üre, prill ürüne kıyasla ton başına 100 $'ın üzerinde bir primle işlem görüyor ^[3].

Çiftçinin kapısındaki fiyatlar da benzer bir tablo çiziyor. DTN'nin ABD'deki perakendecilerle yaptığı anket, Ekim ayının üçüncü haftasında üreyi kısa ton başına 674 $ olarak gösterdi ^[6]. Bu fiyat bir ay öncesine göre 1 $ daha düşük, ancak bir yıl öncesine göre %13 daha yüksekti ^[6]. Seri Mayıs başında 865 $ ile zirve yapmış, Ağustos sonunda ise 655 $'a gerilemişti ^[6].

Hindistan'ın son üre ihalesinde ne oldu?

Hindistan'ın ihaleleri prill üre piyasasının yönünü belirliyor, çünkü Çin'in prill kargolarını benzer hacimlerde emebilecek başka pazar sayısı çok az ^[3]. Indian Potash Limited (IPL), 1,7 milyon ton talep ettiği son ihalesini 7 Ekim'de kapattı ^[7]. En düşük teklifler doğu kıyısı için ton başına 352,10 $ CFR, batı kıyısı için ise 356,25 $ oldu ^[3].

Bu teklifler yılın en düşük seviyesiydi. AFC'ye göre teklifler Ağustos ihalesinin yaklaşık 40 $ altında, 15 Nisan ihalesinin ise yaklaşık 607 $ altında kaldı ^[3]. IPL Nisan'da batı kıyısı için 935 $, doğu kıyısı için ise 959 $ ödemişti ^[9]. National Fertilizers Limited (NFL) tarafından Haziran'da düzenlenen ihalede en düşük teklifler 444,90 $ ve 449,30 $ olmuştu ^[8]. Ağustos'ta ise Rashtriya Chemicals and Fertilizers (RCF) 390,25 $'dan başlayan teklifler almıştı ^[8].

Düşük fiyatlar, Hindistan'ın istediği hacmi güvence altına almaya yetmedi. Nobel Trading'e göre Hindistan yalnızca yaklaşık 410.000 ton satın aldı ve IPL kabul edilen miktara ilişkin bir rakam açıklamadı ^[5]. AFC sonucu şu sözlerle özetledi: "Fiyatı Hindistan belirledi. Çin ise Hindistan'ın davetini geri çevirdi" ^[2]. Önceki turlar ise hedeflerine ulaşmıştı: Haziran'da 1,8 milyon tona yakın, Ağustos'ta ise yaklaşık 1,78 milyon ton üre alınmıştı ^[8,10].

Yeni bir ihale yapılması genel olarak bekleniyor. Nobel Trading, Ekim sonu ile Kasım ortası arasında bir ihale beklediğini belirtiyor ve Hindistan'daki stokları 6,8–8,1 milyon ton olarak tahmin ediyor ^[5]. AFC ise yeni ihalenin 2 milyon tona yaklaşabileceğini düşünüyor ^[1]. Kuruluş, 375 $ CFR civarında bir en düşük fiyatın Çinli üreticilere yaklaşık 345–350 $ FOB net geri dönüş sağlayacağını ekliyor ^[1]. Buğday, kolza ve nohut gibi kışlık ekinler, Kasım ve Aralık boyunca Hindistan'ın üre talebini belirleyen başlıca etken olacak ^[7].

Çin ne kadar üre ihraç ediyor?

Çin, piyasanın dengesini belirleyen esnek tedarikçi olmaya devam ediyor. Fertilizer Daily'nin Eylül'de aktardığına göre Pekin, 2026 için ihracat iznini kabaca 5–5,5 milyon tona genişletti ^[11]. Sevkiyatlar Haziran'daki yaklaşık 7.000 tondan Temmuz'da yaklaşık 403.000 tona yükseldi ^[11].

Politika aşama aşama gevşetildi. Çin, Ekim başında dördüncü bir ihracat dilimi açıkladı ve piyasa bu dilimle yaklaşık 1,5–2,0 milyon tonun kullanılabilir hâle gelmesini bekledi ^[4]. AFC daha sonra bu dilim için belirli bir sevkiyat son tarihi konmadığını ve üçüncü dilimden kalan önemli miktarların hâlâ satılmadığını bildirdi ^[3].

Çinli satıcılar yine de disiplinli davrandı. AFC'nin aktardığına göre bu satıcılar 320–325 $ FOB'a denk gelen fiyatlara pek ilgi göstermedi ve prill üreyi başka pazarlara 340 $'a kadar varan fiyatlarla sattı ^[2]. AFC'ye göre Çin'in elinde önemli miktarda üre stoku bulunuyor ve iç talep zayıf seyrediyor ^[1]. Kuruluş ayrıca Pekin'in önceliğinin iç piyasada fiyat istikrarı olduğunu, bu nedenle yerel fiyatlardaki keskin bir yükselişin yeni müdahaleleri gündeme getirebileceğini vurguluyor ^[3].

Körfez'in üre ihracatı toparlanıyor mu?

Hürmüz Boğazı üzerinden toparlanmıyor. World Visualized'ın derlediği takip verileri, boğazdan geçen gübre sevkiyatlarının Eylül'de sıfıra düştüğünü ve Ekim'de de bu seviyede kaldığını gösteriyor ^[12]. Bir S&P Global raporu, küresel üre ticaretinin normalde yaklaşık %29'unun bu su yolundan geçtiğini tahmin ediyordu ^[12].

Körfez ürünlerinin bir kısmı yine de alıcılara ulaşıyor. AFC'ye göre sınırlı sayıda Orta Doğu kargosu Brezilya ve Tayland'daki müşterilere ulaşıyordu ^[1]. Nobel Trading'in aktardığına göre Katar ve Nijerya menşeli üre Brezilya'da ton başına 485–500 $ CFR'den teklif edildi ^[5]. Umman granül üresi ise Ekim başında yaklaşık 450 $ FOB'dan fiyatlandı ^[3].

Üreticiler aksaklığın bedelini ödüyor. SABIC Agri-Nutrients üçüncü çeyrekte 484 milyon SAR net kâr açıkladı; bu rakam bir yıl öncesine göre %62,48 daha düşük ^[13]. Şirket, düşüşün nedenleri olarak azalan satış hacimlerini ve tedarik zinciri sorunlarına bağlı olarak yükselen nakliye ve dağıtım maliyetlerini gösterdi ^[13]. Birleşmiş Milletler bir gübre koridoru önerdi, ancak Fertilizer Daily'ye göre öneri bir ABD–İran anlaşmasına kadar askıda bekliyor ^[12].

Gaz fiyatları Avrupa'daki üretimi nasıl şekillendiriyor?

Gaz, ürenin hammaddesi olan amonyağın üretiminde en büyük maliyet kalemidir. Hollanda'daki Title Transfer Facility (TTF) piyasasında Kasım kontratı 28 Ekim'de megavatsaat (MWh) başına 100 €'nun üzerinde işlem gördü ^[14]. Bu, milyon İngiliz ısı birimi (MMBtu) başına yaklaşık 32,5 $'a karşılık geliyor ve savaş öncesi seviyenin kabaca üç katı demek ^[14].

ABD'li üreticiler bunun yalnızca küçük bir kısmını ödüyor. LSB Industries, üçüncü çeyrekteki ortalama gaz maliyetini 2,93 $/MMBtu olarak açıkladı ^[14]. EBW Analytics'e göre Henry Hub Kasım kontratı Ekim ortasında 3,058 $/MMBtu'dan kapandı ^[15]. ABD Enerji Bilgi İdaresi, Henry Hub fiyatının 2027'de ortalama 3,16 $ olmasını bekliyor ^[15].

Yüksek gaz fiyatları Avrupa'daki üretimi azalttı. Yara, üçüncü çeyrekte başta İtalya'daki Ferrara tesisi olmak üzere amonyak üretimini 150.000 ton, nihai ürün üretimini ise 115.000 ton azalttı ^[14]. Nobel Trading, TTF'nin 20 Ekim'de 90 €'yu aşmasının ardından kuzeybatı Avrupa'daki üre üretim maliyetini ton başına 678 $'dan yaklaşık 740 $'a yükseltti ^[5]. Bu maliyet, güncel ithalat fiyatlarının çok üzerinde ^[1,5].

Avrupa'nın alımları da azaldı. Yara'nın piyasa verileri, Avrupa Birliği'nin azotlu gübre ithalatının Mayıs–Eylül döneminde %30 düşüşle 1,1 milyon tona gerilediğini gösteriyor ^[16]. AFC, bölgedeki yüksek gaz maliyetlerinin Avrupalı alıcıları yeniden üre piyasasına döndüreceğini öngörüyor ^[2]. ING'nin emtia stratejisi başkanı Warren Patterson durumu sade bir şekilde özetledi: "Asıl soru, bu yüksek fiyatların talebi yok edip etmeyeceği" ^[14].

Kuzey Yarımküre'de ilkbahar talebi nasıl görünüyor?

İlkbahar alımları bir sonraki büyük sınav olacak. DTN'ye göre Amerika Birleşik Devletleri'nde perakende ürenin maliyeti pound azot başına 0,73 $, susuz amonyağınki ise 0,60 $ ^[6]. DTN'nin takip ettiği sekiz gübrenin tamamı şu anda bir yıl öncesine göre daha pahalı ^[6].

Tarım ekonomistleri temkinli. Illinois Üniversitesi'nin farmdoc daily platformunda yayımlanan bir analiz, 2027 için gereken besin maddesi ihtiyacının bir kısmının sonbaharda fiyatlanmasını önerdi ^[20]. Analiz ayrıca soya fasulyesine yönelik bir kaymanın 2027'de gübre maliyetlerini azaltabileceğini belirtti ^[20]. Fertilizer Daily'nin aktardığına göre North Dakota Eyalet Üniversitesi (NDSU), 2027'de ortalama üre fiyatının 496 $ olacağını öngörüyor ^[19]. CoBank ve NDSU, azotlu gübre fiyatlarının en az 2028'e kadar savaş öncesi seviyelerin üzerinde kalmasını bekliyor ^[19].

İthalat akışları alıcıların beklemede olduğunu gösteriyor. Yara'ya göre ABD'nin 2026/27 sezonundaki üre ithalatı önceki yılların oldukça altında seyrediyor ^[16]. AFC'ye göre Brezilya'da talep, tarımsal kredi kısıtlamaları ve mevsimsel koşullar nedeniyle baskı altında ^[1]. İthalatçı bir pazarın bakış açısı için Türkiye'deki üre fiyatlarına ilişkin raporumuza göz atabilirsiniz.

Üre fiyatlarını önümüzdeki dönemde ne bekliyor?

Yayımlanan görünümler, mevcut seviyelerden kademeli bir düşüşe işaret ediyor; ancak belirgin yukarı yönlü riskler de bulunuyor. Dünya Bankası'nın Ekim görünümü, 2026 için ortalama üre fiyatını ton başına 510 $ olarak tahmin ediyor ^[17]. Banka 2027'de 429 $, 2028'de ise 368 $ bekliyor ^[17]. Nisan ayında 2026 için 675 $ öngörmüştü ^[17]. Banka ayrıca Avrupa gaz fiyatının 2027'de 17,5 $/MMBtu olacağını tahmin ediyor; 2026 için bu rakam 19,0 $ ^[17].

Kısa vadeli görüşler daha karışık. The Western Producer, Argus'un analizine dayanarak Temmuz ayında Nijerya ve Rusya arzının ihracat pazarlarına ulaşmasıyla fiyatların Kasım–Aralık döneminde gevşeyeceğini öngörmüştü ^[18]. Yayın, ardından Çin'in kendi sezonu için ihracattan çekildiği ilk çeyrekte kısmi bir toparlanma bekliyordu ^[18]. DTN ise Dow Jones'a atıfla gübre piyasalarındaki baskının 2026 boyunca süreceğini ve 2027'de yalnızca kademeli bir iyileşme görüleceğini belirtiyor ^[6].

Bu görüşlerden türetilen temel senaryo, belirli bir aralıkta seyreden bir piyasa. Hindistan'ın bir sonraki ihalesi, AFC'nin tarif ettiği seviyeye yakın bir yerde prill üre için tabanı belirleyecek ^[1]. Avrupa'daki gaz maliyetleri ise Atlantik havzasında granül fiyatlarını destekleyecek ^[1,14]. Başlıca yukarı yönlü riskler Hürmüz'ün daha uzun süre kapalı kalması, Çin'in kotalarının küçülmesi ve Avrupa'da yeni üretim kısıntılarıdır ^[12,3,14]. Başlıca aşağı yönlü riskler ise boğazın yeniden açılması ve talebin zayıflamasıdır ^[12,14].

İzlenmesi gerekenler

• Hindistan'ın bir sonraki ihalesi. İhalenin büyüklüğü, zamanlaması ve en düşük fiyatı ile miktarın büyük kısmını Çin'in karşılayıp karşılamayacağı ^[1,5].
• Çin'in ihracat politikası. Dördüncü dilimden yapılacak sevkiyatlar ve iç fiyatları korumak için getirilebilecek yeni sınırlamalar ^[3].
• Hürmüz. Gübre sevkiyatlarının yeniden başlayıp başlamadığı veya BM koridorunda ilerleme kaydedilip kaydedilmediği ^[12].
• TTF gazı. 100 €/MWh'nin üzerindeki fiyatların yeni amonyak ve üre üretim kısıntılarına yol açıp açmayacağı ^[14,16].
• İlkbahar alımları. 2027 sezonu için ABD ithalatı, Brezilya'daki kredi koşulları ve Avrupa'nın alımları ^[1,16].

Alupetra, petrol ve akaryakıt piyasalarına ilişkin haberlerinin yanı sıra üre, amonyak ve gaz fiyatlarını da her gün takip ediyor.