2026'da Hindistan'ın Üre İthalat İhaleleri: Tüm İhaleler, Fiyatlar ve Sıradaki

Hindistan'ın üre ihaleleri neden bu kadar önemli?

Hindistan dünyanın en büyük üre ithalatçısı. Uluslararası Gıda Politikası Araştırma Enstitüsü (IFPRI), ülkenin ithalatını yılda yaklaşık 8–10 milyon ton, yani küresel üre ithalatının neredeyse beşte biri olarak hesaplıyor ^[1]. Alımlar, başta Indian Potash Limited (IPL), National Fertilizers Limited (NFL) ve Rashtriya Chemicals and Fertilizers (RCF) olmak üzere devlet tarafından yetkilendirilen ithalatçılar aracılığıyla büyük ve kamuya açık ihalelerle yapılıyor.

Hacimler çok büyük olduğu ve teklifler yayımlandığı için her ihale tüm piyasa için bir fiyat keşfi işlevi görüyor. Tüccarlar, L1 fiyatı olarak bilinen her kıyıdaki en düşük teklifi Asya için bir gösterge olarak okuyor; Çin, Körfez, Rusya, Mısır ve Güneydoğu Asya'daki tedarikçiler de kendi fiyatlarını buna göre ayarlıyor.

Hindistan 2026'da hangi üre ihalelerini yaptı?

Hindistan Nisan ile Ekim 2026 arasında dört büyük üre ihalesi düzenledi ^[2]:

• IPL, Nisan: Hürmüz aksamasının zirvesinde, batı kıyısında ton başına 935 $ CFR, doğu kıyısında 959 $ gibi rekor fiyatlarla yaklaşık 2,5 milyon ton alındı ^[2,3].
• NFL, Haziran: 1,7 milyon ton arandı; en düşük teslim fiyatları ton başına yaklaşık 444,90–449,30 $ oldu ^[2].
• RCF, Temmuz sonu: 1,7 milyon ton arandı; en düşük teklifler ton başına 390,25–393,65 $ oldu ^[2]. Bu ihalenin en az 1,2 milyon tonunu Çinli tedarikçilerin sağlaması bekleniyordu ^[4].
• IPL, Eylül–Ekim: 1,7 milyon ton arandı; en düşük teklifler doğu kıyısında 352,10 $, batı kıyısında 356,25 $ oldu; yalnızca 410.000 ton için sözleşme yapıldı ^[2,5].

Nisan'da ihale yalnızca batı kıyısında 25 teklif sahibi çekti ve teklifler ton başına 935 $ ile 1.136 $ arasında değişti ^[3]. Bir büyük ticaret şirketi, IPL'in karşı teklifini gerçekten karşılayabilecek fiziki ürünün yalnızca 1,3–1,5 milyon ton olduğunu tahmin etti ^[3]. Bu, ilkbaharda arzın ne kadar sıkı olduğunun en açık göstergesi.

Bir Hindistan üre ihalesi nasıl işliyor?

Eylül'deki IPL ihalesi işleyişi gösteriyor. İhale 23 Eylül'de 1,7 milyon ton için açıldı; 1 milyon ton batı kıyısı limanlarına, 700.000 ton doğu kıyısı limanlarına ayrıldı ^[6]. Teklifler 7 Ekim'de kapandı ve 15 Ekim'e kadar geçerli kalmak zorundaydı ^[6]. Bir değişiklikle izin verilen en geç sevkiyat tarihi 15 Aralık'tan 1 Aralık'a çekildi ^[6].

Teklif sahipleri en az %46 azot içeren prill veya granül üreyi FOB ya da CFR şartlarıyla sunabiliyordu ^[6]. Her kıyı ayrı değerlendiriliyor, bu nedenle IPL hacimleri birden fazla tedarikçi arasında bölebiliyor ^[6]. Üreticiler teklif teminatı ödemedi; akredite tüccarlar ton başına 3 $, diğer teklif sahipleri ise 10 $ ödedi ^[6]. Fiyat teklifleri açıldıktan sonra ithalatçı diğer satıcılardan her kıyıdaki L1 fiyatını eşlemelerini istiyor. Kabul edenler tonajdan pay alıyor.

Bu karşı teklif aşaması, bir ihalenin neden büyük teklifler çekip yine de az alım yapabildiğini açıklıyor. Ekim'de tedarikçiler aranan hacmin iki katından fazlasını teklif etti, ancak yalnızca en düşük teklif sahipleri kendi fiyatlarından sevkiyat yapmayı kabul etti ^[5]. Diğerleri, tüccarların piyasa altı olarak nitelendirdiği seviyeleri eşlemeyi reddetti ^[5].

Ekim ihalesi neden hedefin gerisinde kaldı?

Esas olarak Hindistan'ın fiyatı, satıcıların çoğunun başka yerlerde kabul edebileceği düzeyin altında olduğu için. Eylül sonunda Orta Doğu granül göstergesi yaklaşık 465 $ FOB, Brezilya granülü ise yaklaşık 485 $ CFR idi; her ikisi de Hindistan tekliflerinin oldukça üzerindeydi ^[7]. Yaz ihalesinin büyük bölümünü sağlayan Çinli üreticiler düşük getirileri geri çevirdi ^[8].

Hindistan beklemeyi göze alabiliyordu. Üre stokları rabi sezonu başında 8,33 milyon tondu; bu, bir yıl öncesine göre %54,26 fazla ^[9]. İthalat da yüksekti: Nisan–Ağustos döneminde yaklaşık 4,75 milyon ton ile yıllık bazda yaklaşık %133 artış; yurt içi üretim ise yaklaşık %4,4 arttı ^[7].

Maliyet baskısı madalyonun öbür yüzü. Hindistan'da çiftçiler üre için sabit bir perakende fiyat ödüyor, bu yüzden daha yüksek ithalat maliyetleri hükümetin üzerine kalıyor. Mayıs'ta Gübre Dairesi'nden bir yetkili, 2026–27 için 1,71 lakh crore rupilik sübvansiyon faturasının Batı Asya krizi nedeniyle 70.000 crore rupiye kadar artabileceğini söyledi ^[10]. Bu nedenle düşük fiyattan alım bir bütçe önceliği.

Hindistan'ın bir sonraki ihalesi ne getirebilir?

Piyasa haberleri büyük bir alıma işaret ediyor. Australian Fertilizer Corporation 2 Kasım'da Hindistan'ın bir sonraki ihalesinin yaklaşık 2,5 milyon ton olabileceğini, gösterge niteliğindeki L1'in ton başına 370–375 $ CFR olacağını ve bunun Çin için yaklaşık 345–350 $ FOB net getiri anlamına geldiğini belirtti ^[11]. Fertilizer Daily de yaklaşık 2,5 milyon tonluk bir büyüklük beklendiğini bildirdi ^[12]. Zamanlama Diwali tatilleri nedeniyle belirsizdi ^[11].

UkrAgroConsult'un bir raporu bir sonraki ihaleyi Ekim sonu ile Kasım ortası arasında bekliyor ve Hindistan'ın üre stoklarını 6,8–8,1 milyon ton olarak tahmin ediyordu ^[13]. Rakamlar tarihe ve kaynağa göre farklılık gösterse de hepsi rahat bir stok düzeyine işaret ediyor.

Piyasa için iki sonuç önemli. Hindistan 375 $ civarında 2,5 milyon tona yakın alım yaparsa, bu yeni yıla girerken Asya fiyatları için bir tabanı teyit eder. Yine yalnızca küçük bir kısmını alırsa, satıcılar başta Brezilya ve Güneydoğu Asya olmak üzere başka pazarlara yönelmek zorunda kalır ve oradaki fiyatlar gevşeyebilir. Körfez arzı belirsizliğini koruyor: Hürmüz'de güvenli geçiş anlaşması, 2027 başında sevkiyat için teklif edilebilecek ek tonaj sağlar ^[1].

İzlenmesi gerekenler

• İhale duyurusu: hacim, sevkiyat penceresi ve ihaleyi IPL'in mi, NFL'in mi yoksa RCF'nin mi açacağı ^[11,12].
• Kıyılara göre L1 fiyatları ve satıcıların ne kadar tonajı eşlemeyi kabul edeceği ^[5].
• Çin'in katılımı; bu, ihracat kotalarına ve taban fiyatlara bağlı ^[8].
• Hindistan'ın stokları ve rabi satışları; alıcıların ne kadar sabırlı olabileceğini belirliyor ^[9,13].
• Mali yılın ikinci yarısına girilirken sübvansiyon baskısı ^[10].

Alupetra, Güney Asya'ya yönelik üre ve gübre ticaretini İstanbul, Londra ve Dubai'den takip ediyor; Alupetra yaptırım altındaki taraflarla iş yapmaz.